POŁAWIACZ - John Langan (oprawa twarda)

Nagrodzony Bram Stoker Award za 2016 rok "Poławiacz" Johna Langana uchodzi za współczesne arcydzieło wierd fiction. Powieść ta wychodzi jednak daleko poza wąsko pojęte ramy gatunkowe. Sama fabuła wydaje się banalna. Mamy dwóch ciężko doświadczonych przez los mężczyzn. Obaj w dramatycznych okolicznościach stracili rodziny. Starszy i już częściowo pogodzony z losem Abe bierze pod opiekę świeżo owdowiałego Dana proponując mu wspólne wędkowanie. Czynność ta pozwala im zająć czymś myśli i odreagować ból. Pewnego dnia, w drodze nad potok Holendra, zatrzymują się w przydrożnej knajpie. Howar, jej właściciel, usłyszawszy dokąd się wybierają, postanawia opowiedzieć im pewną historię. Długą historię, która wydarzyła się w tych okolicach przed dziewięćdziesięciu laty. Historię, która zarazem ma być ostrzeżeniem... No i właśnie ta historia stanowi sedno całej powieści. Urzekająca, tajemnicza, niepokojąca historia tytułowego Poławiacza.

Tak więc to nie w oryginalności fabuły tkwi siła tej powieści. Jest to, mimo wolnego tempa, zachwycająca opowieść, wciągająca gawęda, snuta niby od niechcenia, w sposób, który pozwala docenić kunszt autora, jego ciepłe, malownicze pióro. Langan kreśli na kartach tej powieści na wskroś realistyczne portrety bohaterów, umieszcza ich w na poły rzeczywistych, na poły fantasmagorycznych sceneriach. Zachwyca płynną narracją, sugestywnymi scenami zapadającymi w pamięć na długo jeszcze po zakończeniu lektury. "Poławiacz" jest powieścią na swój sposób szkatułkową, a zarazem hołdem oddanym wielkim pisarzom - przede wszystkim Hermanowi Melville'owi i jego "Moby Dickowi", ale pulsują w niej echa twórczości Poego, Lovecrafta, Blackwooda czy Le Fanu. Langan w elektryzujący, brawurowy wręcz sposób wykorzystał klasyczne motywy literatury grozy, tworząc świeże, odkrywcze dzieło. Inteligentne, pełne ukrytych metafor, nawiązań, smaczków które odnaleźć w niej mogą wielbiciele klasycznej literatury. "Poławiacz" jest zarazem pozbawiony pretensjonalności - fabuła jest jasna i klarowna, nie wymaga od czytelnika współudziału w odkrywaniu tej historii, wysiłku włożonego w próbę odkrycia drugiego dna, intencji autora. O czym zatem jest "Poławiacz"? To przede wszystkim opowieść o bólu, o stracie, o tęsknocie. Opowieść o śmierci i o tym jak trudno ostatecznie pożegnać się z nadzieją. Opowieść o ludzkich dramatach ubrana w płaszczyk literatury grozy. Brak w niej jednak współczesnych gatunkowych toposów, co czyni z niej uniwersalną przypowieść, wymykającą się gatunkowym schematom i pozwalającą umieścić "Poławiacza" bardziej na półce z literaturą piękną niż z horrorami. Sam Langan pisze w posłowiu: "długo szukałem wydawcy dla Poławiacza. Wydawcy literatury gatunkowej twierdzili, że jest zbyt literacki, z kolei wydawcy, literatury pięknej – że zbyt gatunkowy". Trudno się temu dziwić - to świetna powieść grozy, ale tak kunsztownie napisana, że należy ją odbierać przede wszystkim jako kawał dobrej literatury. Książka, która udowadnia, że wybitnych dzieł nie da się zaszufladkować.


John Langan (ur. 1969) to amerykański autor powieści, opowiadań i esejów. Jest magistrem filozofii, uczy kreatywnego pisania, mieszka z żoną i dziećmi w stanie Nowy Jork. Był finalistą International Horror Guild Award, a jego „Poławiacz” otrzymał Bram Stoker Award.

„»Poławiacz« Johna Langana to błyskotliwa i oryginalna powieść grozy. To zarazem spokojna i mocno melancholijna historia o stracie i bólu; niemożliwości zachowania tego, co przeminęło. To także szaleńczy, mrożący krew w żyłach skok do rozpędzonej, wzburzonej rzeki odkupienia. »Poławiacz« jest iluzoryczną, przerażającą i głęboko poruszającą współczesną epiką grozy. Po prostu lektura obowiązkowa”.
Paul Tremblay, autor „Głowy pełnej duchów” i „Chata na krańcu świata”


„Historie w historiach, podania ludowe stające się współczesnymi legendami, z których rodzi się opowieść wędkarza o zdobyczy, której nie powinien złowić. Najnowsza powieść Langana jest jednocześnie epicka i osobista, gęsta, mimo to narkotycznie wciągającą, przerażająca, lecz wzruszająca. Jeden z najlepszych tytułów roku w kategorii mrocznej literatury”.
Adam Cesare, autor „The Con Season” i „Zero Lives Remaining”


„»Poławiacz« Johna Langana wcale nie traktuje o łowieniu ryb. OK, jest tam mowa o wędkowaniu, ale tak naprawdę to historia o przyjaźni, stracie i paraliżującym strachu. Rozpoczynająca się powoli melancholijna opowieść nabiera rozpędu i z impetem wciąga czytelnika w wir koszmaru, z którego być może się wyrwie, ale na pewno nigdy go nie zapomni. Wspomnienie tego, co zobaczycie, na zawsze was zmieni”.
Richard Kadrey, autor „The Everything Box”


„Pochłaniam każdą książkę Johna Langana, a to dlatego, że jest on jednym z najlepszych współczesnych pisarzy opowiadających nastrojowe historie. »Poławiacz« to skarb, powieść, którą chce się przytulić, choć przyprawia o ciarki. Bez końca mógłbym wychwalać pewność, cierpliwość, dającą satysfakcję siłę tej książki. Od pierwszej do ostatniej strony sprawiła mi mnóstwo przyjemności”.
Victor LaValle, autor „The Ballad of Black Tom”


„Dla niektórych ludzi wędkowanie spełnia funkcję terapeutyczną, jest sposobem na oczyszczenie głowy, odpędzenie zgiełku hałaśliwego świata i skupienie uwagi na jednej rzeczy. W dobre dni może ukoić najgorszy ból, a nawet przynieść pocieszenie. »Poławiacz« Johna Langana nie traktuje jednak o łowieniu w dobry dzień, zresztą nie jest też o łowieniu w kiepski dzień – to opowieść o dniu, w którym człowiek nie powinien nawet wychodzić z domu, a co dopiero brodzić po pierś w spienionej wodzie rwącego strumienia. Langan ostrzega nas o tym już na początku, uprzedza, że nie będzie to jedna z tego typu historii, ale ignorujemy znaki, zwabieni lekkim aromatem męskiej przygody, przyciągnięci tragedią oraz szansą na odkupienie, by wpaść w szkatułkową opowieść przepełniającą nas coraz większym strachem. Nim pojmiemy, co zaszło, jest już za późno, szarpiemy się w nieuniknionej sieci przerażenia, lecz koniec może być tylko jeden. Nieważne, jak silni czy przygotowani jesteśmy, John Langan wie, jak się posługiwać haczykiem, żyłką oraz spławikiem i nie wypuści nas do ostatniej strony”.
Pete Rawlik, autor „Reanimatrix”